صنعت لوازم خانگی به دلیل وابستگی گسترده به صنایع بالادستی، از جمله فولاد، در معرض فرسایش سریع ظرفیت تولید قرار دارد. در چنین شرایطی اگرچه تولید متوقف نمیشود، اما کاهش بهرهوری، افزایش هزینهها، افت قابلیت پیشبینی و تضعیف تابآوری بنگاهها از پیامدهای محتمل آن است.
در همین راستا، معاونت مطالعات اقتصادی و آیندهپژوهی اتاق بازرگانی تهران چارچوبی از مداخلات سیاستی برای مدیریت این وضعیت پیشنهاد کرده است. این پیشنهادها شامل انتقال مبنای حمایت از بنگاه به خط تولید فعال، تعیین حداقل تولید قابل قبول برای برخی محصولات منتخب، طراحی سازوکار کاهش کنترلشده ظرفیت در مصرف ورق فولادی، تمرکز بر حفظ هستههای مهارتی در بنگاهها و ایجاد نظام شفاف برای اولویتبندی تخصیص ورق فولادی است.
هدف از این اقدامات، مدیریت فشارهای موجود بر زنجیره ارزش صنعت و افزایش پایداری تولید در شرایط محدودیت منابع است.
